" ခ်စ္သူက လမ္းေလွ်ာက္ရင္
သူ႔ေဘးမွာေပ်ာ္ပံုသစ္လို႔
ကိုယ္ျဖစ္လုိက္ခ်င္
ကိုယ္သာၾကင္ သူမခင္ေတာ့လည္း
ေနာင္တခ်ိန္ ခင္လာႏိုး
ေမွ်ာ္ကိုးမွာပဲ ... "
ဆုိတ့ဲကဗ်ာေလးကိုဆုိရင္း ခ်စ္သူကို တဖက္သတ္ စြဲလန္းစိတ္နဲ႔ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေနတဲ့သူ အတြက္လည္း အခ်စ္ဆုိတာ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကုိ ေပးစြမ္းတဲ့ အရာတစ္ခုပါ။ ခ်စ္သူနဲ႔အတူေပ်ာ္ရမယ့္ရက္ေတြကိုေတြးျပီး စိတ္ကူးထဲမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ လွပတဲ့အနာဂတ္တစ္ခုကိုပံုေဖာ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားရင္း..သူ႔စိတ္ကူးေလးက အျမဲနူးညံ့ေနမွာပါ။
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆုိတာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းစိတ္ရဲ့ေအးခ်မ္းျခင္းေတြကို ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ အရာတစ္ခုေပါ့။ ျပန္မခ်စ္ရေကာင္းလားဆုိတဲ့ အတၱဆန္ဆန္အေတြးမ်ိဳးေတြ တခါတေလ ၀င္လာနုိင္ေပမယ့္ ပူေလာင္လြန္းလွေတာ့ ၾကည္လင္တဲ့စိတ္အေတြးေတြကုိပဲယူေဆာင္ေပးမယ့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ပဲ ဒီကဗ်ာေလးကို ရြတ္ရင္းေနခ်င္မိတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္ရွိပါတယ္။ ရွိေနမွလည္း ကမာၻၾကီးကလွေနမွာေပါ့။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးမႈသံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔ဖြဲ႔တည္မွ အရာရာဟာျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မး္ရွိနုိင္မွာေပါ့။ တခါတေလေတာ့ အသြားအျပန္ရွိတယ္လုိ႔ေျပာတာ မွန္ပါ့မလားလုိ႔ ထင္မိတယ္။ အသြားအျပန္ရွိတာက သံေယာဇဥ္ျဖစ္မယ္လုိ႔ေတြးမိတယ္။ ခ်စ္သူကိုခ်စ္တဲ့အခ်စ္ေတြကေတာ့ တသက္လံုးေပါင္းစည္းဖို႔အတြက္ဆုိတဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔ခ်စ္ၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ တေယာက္တည္းကိုပဲ ခ်စ္ႏိုင္မွာပဲ။ ႏွလံုးသားရဲ့ ေနရာမွာ ကိုယ့္ကိုခ်စ္တဲ့သူတုိင္းကို အသြားအျပန္ျဖစ္ေအာင္....ျပန္ေပးဖုိ႔က စာနာျခင္းနဲ႔သံေယာဇဥ္ေတြကိုပဲ ျပန္ေပးႏို္င္မွာေလ။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္တတ္တဲ့ႏွလံုးသား နဲ႔ ၾကင္နာတတ္တဲ့စိတ္ဓါတ္ေတြက အရာအားလံုးကိုလွပေစတယ္ဆုိတာေတာ့ .............. အသက္ထက္ဆံုးယံုၾကည္ေနမိတယ္။
No comments:
Post a Comment